Iemand in de Trein: het tabletspoorboek

Het is zondagmiddag en ik maak de mij zo bekende treinrit van Den Haag naar Enschede. Op Utrecht stapt er een stel op leeftijd met allebei een koffer in. Misschien zijn ze op vakantie geweest, of een weekendje weg? In de dubbeldekker trein is geen ruimte voor bagage, dus ze hebben allebei een eigen tweezits nodig, een stoel voor zichzelf en eentje voor de koffer. Beiden zitten ze naast het raam, dus het gesprek gaat met een plat Drents accent heen en weer van de linker- naar de rechterkant van de coupe. We luisteren allemaal mee, Continue reading

Burgerinitiatieven: regisseren of loslaten? There’s an app for that

Kenmerk van de informatiesamenleving is dat burgers mondiger worden, en zelf aan de slag gaan. Met de opkomst van internet kunnen we elkaar immers makkelijker vinden en is er een grote hoeveelheid informatie binnen handbereik. De ontwikkelingen op gebied van ICT en internet maken het de burger makkelijker om gezamenlijk initiatief te nemen. Ook binnen de smart city spelen burgerinitiatieven dus een rol. Afgelopen week las ik verschillende stukken over burgerinitiatieven, al dan niet in smart city context. Opnieuw komen de tegenstrijdigheden naar voren Continue reading

Smart Cities: Bottom-up én top-down

Op het Euroforum deelde Kees Jansen in een blog zijn 5 pijlers voor het ontwikkelen van Smart Cities. Een aanrader om te lezen, zijn aanpak zet me meteen aan het denken. Op andere aspecten ga ik in een latere blog in, maar nu wil ik me focussen op de vijfde pijler: “Werk bottom-up én top-down: het is niet het een of het ander, het is allebei”, aldus Kees Jansen. In mijn scriptie ga ik nog een stapje verder, het onderscheid tussen bottom-up en top-down benaderingen in smart cities vervaagt, en er ontstaan nieuwe vormen van samenwerking die niet in deze twee stromen te visualiseren zijn. Hoe ga je daar mee om? Continue reading

Lokaal of Globaal: het belang van emotie en verbinding met een plaats

Deze maand publiceert platform 31 een interessante reeks: Filosofen agenderen de stad. Eén van deze stukken heeft zo mijn aandacht gegrepen dat ik het in een Thaise hangmat meerdere keren las, en ik de moeite neem het in deze blog post te delen. Jan-Hendrik Bakker betoogt dat de stad op zoek moet naar haar plaats. Hij beschrijft verstedelijking niet alleen als en kwantitatief verschijnsel, maar ook als kwalitatief. Door middel van technologie is de mens zo met de wereld verbonden dat het gevoel voor het lokale op de achtergrond verdwijnt. Deze ‘ontplaatsing’, zoals Bakker het noemt, moet volgens hem aandacht krijgen in place-making, Continue reading

Iemand in de trein: Duim

Met z’n groene sneakers, rode joggingbroek met witte streep en witte trainingsjack zit hij in de trein. Over de grijze haren die er nog over zijn prijkt een grote koptelefoon. Welke muziek zou hij luisteren? Langzaam dommelt deze oudere man in slaap. En terwijl hij z’n hoofd tegen het raam legt gaat z’n duim in z’n mond. Welterusten meneer met de grijze snor. Mensen analyseren in de trein is zo leuk 🙂

[geschreven op 13 september 2014]

Iemand in de trein: Peeptoe

De zaterdagochtend trein zit gezellig vol met mensen op weg naar een dagje uit. Een vrouw van middelbare leeftijd is met haar vriendinnen onderweg naar Haarlem. Met een licht rokerige, net iets te harde stem vertelt ze dat de Albert Heijn echt haar winkel is, ze heeft net dagkaarten voor een pretpark gespaard, dankzij die amicabele personen achter de kassa. Haar groene jurk is perfect gecombineerd met een sjieke ketting en sandalen met sleehak, waarbij haar grote teen in het peeptoe gaatje is geperst. Haar hippe zonnebril met wit plastic montuur poetst ze aan de zoom van haar jurk, waardoor deze voor de medepassagiers net iets te ver opkruipt. Ze spreekt net zo luid dat diezelfde medepassagiers haar gesprekken net niet kunnen negeren. “10.31, staat er 10.31 op m’n briefje?“ Dat briefje had ze maar vooraf gemaakt. Er staan ook mogelijkheden voor de terugweg op. “Haarlem, 10.31” antwoord de vriendin tegenover haar. “Ja, zie je, 10.31 dat staat ook daar op het scherm, 10.31. lk vind dat toch zo leuk om vooraf uit te zoeken. Met de NS. Je kunt alle treinen plannen, en je ziet hoeveel alles kost. Het voelt ook helemaal niet alsof je rijdt, zo comfortabel.” Haar peeptoe wiebelt vrolijk open neer terwijl ze blij is met het uitzicht, gelukkig zonder molens. “Al die horizonvervuiling ook”. De conducteur roept: “Leiden, station Leiden” en ik stap over. Mijn dag is goed begonnen. In de volgende trein geniet ik van het uitzicht. Zonder horizonvervuiling. Ik hoop dat peeptoe en haar vriendinnen een leuke dag hebben in Haarlem, zonder vermoeide pijnlijke voeten.

[geschreven op 31 mei 2014]

Cum Laude afgestudeerd!

Na maanden hard werk heb ik op 19 december mijn scriptie ‘Dynamic Roles in Smart City Development – Blurring boundaries in Smart City Pilot Projects’ verdedigd, en met succes: Ik ben cum laude afgestudeerd 🙂 In mijn scriptie heb ik vanuit Actor-Netwerk theorie en roltheorie twee casussen bestudeerd, het Smart Citizen Kit project in Amsterdam en het project ClaimJeStraat. In de ontwikkeling van smart cities zijn twee onderscheiden aan het vervagen: Het onderscheid tussen burger & overheid en tussen ontwerp & gebruik. Dit vervagende onderscheid in smart city projecten draagt bij aan de ontwikkeling van smart city’s. Vervagend onderscheid tussen overheid & burger draagt bij aan smart citizenship en smart governance, en vervagend onderscheid tussen ontwerp en gebruik kan bijdragen aan de ontwikkeling van technologie in smart city context.

Ik heb deze conclusies vertaald in zes lessen voor het opzetten van Smart City projecten en het omgaan met dit vervagende onderscheid. Deze zes lessen zijn te vinden in mijn scriptie op pagina 79. Mijn scriptie download je hier: Afstudeeronderzoek Smart Cities

En dan de veelgestelde vraag: Wat ga je doen na je afstuderen? Continue reading