Iemand in de trein: Maillotje

Tijdens de kerst vertelde tante Lena hoe ik als meisje van drie in de trein zat en me verbaasde over hoe mooi de maan was. Iedereen in de treincoupé kon meegenieten van mijn kinderlijke verwondering. Twee dagen na kerst zit ik in de trein en zit er een meisje van drie zich te verwonderen over hoe mooi die witte sneeuw is, ik ben het helemaal met haar eens en geniet van het witte landschap. Het meisje heeft een wat kortere concentratieboog. Met de laarsjes uit ligt ze ondertussen op de kop op het tafeltje tussen de vierzits stoelen in de trein, haar benen steken in een gestreepte maillot omhoog tegen het raam. Op de kop zingt ze met een kinderstemmetje kerstliedjes, af en toe wisselt ze ze af met Sinterklaas liedjes. Terwijl ik de laatste slok van mijn warm chocolademelk neem zit de winter stemming er goed in, op naar het stamppotbuffet bij de familie Arentze vanavond. Ik hoop dat het meisje met haar gestreepte maillotje en roze laarsjes nog even door de sneeuw mag stampen en daarna een sneeuwengel mag maken.

Smart citizenship: op zoek naar samenwerking vanuit een open en flexibele houding

Binnen smart cities wordt de kwaliteit van leven verbeterd door middel van slimme toepassingen, waaronder veel ICT oplossingen. Smart cities zijn veelal ontwikkeld vanuit een technology-push die opgepakt is door overheden. Maar een stad is leeg zonder inwoners en een smart city kan dus niet zonder smart citizens: inwoners die om kunnen gaan met en onderdeel zijn van de slimme toepassingen in de stad. Smart city toepassingen moeten als eerste gericht zijn op de mensen in de stad. Wat is de toegevoegde waarde voor de bevolking? Wat willen zij? Dit vraagt niet alleen om te denken over en vanuit de stadsmens, maar ook om open te staan voor zijn ideeën en hem en zijn ideeën de ruimte te geven. Hiervoor is een flexibele opstelling vanuit overheid en bedrijfsleven essentieel. Continue reading

“For every subtle and complicated question there is a perfectly simple and straightforward answer, which is wrong” – H.L. Mencken

Kennis zonder daden is obsceen

In een interview voor mijn afstuderen haalde een geinterviewde deze ‘uitspraak uit het verleden’ aan. Laat mij maar kennis vertalen naar daden!

Veranderende rollen in de ontwikkeling van Smart Cities

Met de opkomst van het internet en informatie en communicatie technologie (ICT) hebben er veranderingen in de samenleving plaatsgevonden, ook wel benoemd als de ‘informatiemaatschappij’. De laatste jaren worden er steeds meer ICT toepassingen ontwikkeld om de kwaliteit van leven in de stad te verbeteren, vaak onder het motto van ‘smart cities’.
Actief burgerschap en burgerparticipatie is een van de waarden van smart cities, en ook in de informatiemaatschappij en de participatiesamenleving speelt dit een grote rol. Verschillende gebruikers ontwikkelen zelf apps, of knutselen aan ICT toepassingen, en er zijn verschillende technologieën en projecten te vinden die bottom-up ontwikkeld worden. Verschillende mensen gaan zelf aan het ontwerpen, ontwikkelen, testen en gebruiken, en het onderscheid tussen ontwerper en gebruiker vervaagd. De overgang van verzorgingsstaat naar participatiesamenleving heeft ook invloed op de relatie tussen overheid en burger. Deze veranderende relaties, tussen overheid & burger en ontwerp & gebruik, resulteren in nieuwe vormen van samenwerken, waarin iedereen zijn ‘nieuwe’ rol weer moet vinden.

Precies hierover gaat mijn afstudeeronderzoek: Continue reading

We note that the number of sophisticated analyses of smart cities as socio-technical systems is limited. There is a need for insights from e-governance studies and STS theories that highlight the complex interactions between technology and social systems – Meijer & Bolivár (2013, p. 4)

That’s exactly what my thesis is about: The role of different actor groups in smart city development, or: analysing specific smart city developments from an STS perspective

Reference: Meijer, A., & Bolívar, M. P. R. (2013, september). Governing the Smart City: Scaling-Up the Search for Socio-Techno Synergy. Paper presented at EGPA, Edinburgh

Smart Cities op de Correspondent

Afgelopen week schreef Maurits Martijn een artikel naar aanleiding van de eerste Godwin-lezing gehouden door Hans Zwart, directeur van Bits of Freedom. In dit artikel haalde hij ook smart cities aan. Maurits Martijn schreef: “Naast een naïef geloof in de maakbaarheid van de samenleving gaat het hele ‘smart city’-denken, en de meeste andere toepassingen van Big Data, voorbij aan een ander cruciaal feit: je kunt het nemen van goede beslissingen niet overlaten aan algoritmen die dit doen op basis van zoveel mogelijk data.” In een reactie gaf ik de volgende kritiek op deze visie op smart cities:

Inderdaad, je kunt het nemen van goede beslissingen niet zomaar overlaten aan algoritmen, maar dat is niet waar het idee van Smart Cities over gaat. Er bestaat een heel scala aan definities van smart cities, en sommige organisaties/bedrijven (zoals IBM) richten zich inderdaad op de ontwikkeling van een gebouwde omgeving die ‘denkt’, waarbij beslissingsbevoegdheid gedelegeerd wordt aan ‘dingen’. Een stad is echter geen stad zonder inwoners, en een slimme gebouwde omgeving maakt nog geen slimme stad. Continue reading