Iemand in de Trein: het tabletspoorboek

Het is zondagmiddag en ik maak de mij zo bekende treinrit van Den Haag naar Enschede. Op Utrecht stapt er een stel op leeftijd met allebei een koffer in. Misschien zijn ze op vakantie geweest, of een weekendje weg? In de dubbeldekker trein is geen ruimte voor bagage, dus ze hebben allebei een eigen tweezits nodig, een stoel voor zichzelf en eentje voor de koffer. Beiden zitten ze naast het raam, dus het gesprek gaat met een plat Drents accent heen en weer van de linker- naar de rechterkant van de coupe. We luisteren allemaal mee, over of je in Utrecht nou de trap omhoog of naar beneden moest: “lk zie daar nog een bord, Spoor 11 naar beneden”, “maar ik zag echt een pijl omhoog”. Uiteindelijk besluiten ze dat het niet meer uitmaakt, ze zitten nu in de trein.

Dan pakt de man er een tablet bij, want ze mogen dan wel in de trein zitten, er komen nog twee overstappen aan. Op welk spoor kom je aan? Hoeveel tijd is er dan en naar welk perron moeten ze toe? De tablet heeft het antwoord niet meteen paraat, en mevrouw vindt dat toch vervelend.  In Zwolle komen ze aan op spoor 6, “dan moeten we naar spoor 15, de trein naar Emmen gaat altijd van Spoor 15.” Ze moeten het toch echt weten, hoe gaat het straks in Amersfoort? Het verbaast me, deze mensen zijn van de generatie die opgroeide zonder mobiele telefoon, met spoorboekjes en gele vertrekstaten (of eerder). Zij zouden toch het vertrouwen moeten hebben dat die informatie op het station ook beschikbaar is. Toch is er een sterke drang om het zelf te weten, zelf na te zoeken, online te vinden, het tabletspoorboekje moet het doen. lk bedenk me dat net zoals de trein naar Emmen al jaren van spoor 15 vertrekt, zo vertrekt de trein naar Zwolle in Amersfoort aan de overzijde van het perron. Dat wist ik als klein meisje met m’n ouders in de trein al. lk schrik op uit mijn gedachten als het echtpaar nog steeds op zoek is, en geef ze de informatie die de tablet niet laat zien. 5 minuten later laat het scherm in de trein het ook zien: van perron 1 naar 2. Terwijl de informatie verslaving ook bij deze generatie intrede doet blijft een andere eigenschap gelukkig gewoon hetzelfde: beiden bedanken me hartelijk en wensen me als ze uitstappen nog een goede reis, dat ik nog maar even van de zon mag genieten vandaag. Het leuke is, die beleefdheid straalt ook af op anderen: een kwartier later stapt het meisje dat de overstap naar de overzijde van het perron bevestigde uit met een vriendelijke ‘Fijne dag nog’, en ik neem me voor om vandaag meer mensen gedag te zeggen, straks de conducteur te bedanken voor de goede rit en op het terras in Enschede geduldig te wachten en  een gezellig praatje te maken met de ober.

Leave a Reply