Iemand in de trein: Peeptoe

De zaterdagochtend trein zit gezellig vol met mensen op weg naar een dagje uit. Een vrouw van middelbare leeftijd is met haar vriendinnen onderweg naar Haarlem. Met een licht rokerige, net iets te harde stem vertelt ze dat de Albert Heijn echt haar winkel is, ze heeft net dagkaarten voor een pretpark gespaard, dankzij die amicabele personen achter de kassa. Haar groene jurk is perfect gecombineerd met een sjieke ketting en sandalen met sleehak, waarbij haar grote teen in het peeptoe gaatje is geperst. Haar hippe zonnebril met wit plastic montuur poetst ze aan de zoom van haar jurk, waardoor deze voor de medepassagiers net iets te ver opkruipt. Ze spreekt net zo luid dat diezelfde medepassagiers haar gesprekken net niet kunnen negeren. “10.31, staat er 10.31 op m’n briefje?“ Dat briefje had ze maar vooraf gemaakt. Er staan ook mogelijkheden voor de terugweg op. “Haarlem, 10.31” antwoord de vriendin tegenover haar. “Ja, zie je, 10.31 dat staat ook daar op het scherm, 10.31. lk vind dat toch zo leuk om vooraf uit te zoeken. Met de NS. Je kunt alle treinen plannen, en je ziet hoeveel alles kost. Het voelt ook helemaal niet alsof je rijdt, zo comfortabel.” Haar peeptoe wiebelt vrolijk open neer terwijl ze blij is met het uitzicht, gelukkig zonder molens. “Al die horizonvervuiling ook”. De conducteur roept: “Leiden, station Leiden” en ik stap over. Mijn dag is goed begonnen. In de volgende trein geniet ik van het uitzicht. Zonder horizonvervuiling. Ik hoop dat peeptoe en haar vriendinnen een leuke dag hebben in Haarlem, zonder vermoeide pijnlijke voeten.

[geschreven op 31 mei 2014]