Iemand uit de buurt: Roti-mevrouw

We staan te popelen, we kunnen niet wachten, hoeveel nachtjes slapen nog? Binnenkort verhuizen we. Naar een echt grote-mensen-huis met een trap, een tuin en zonnepanelen. Naar een nieuwbouwhuis, in een nieuwbouwstraat, in een oud volksbuurtje. De volksbuurt met zijn sociale woningbouw was enige tijd geleden klaar voor grondige renovatie. De huizen zijn vervangen door een mix van koopwoningen, vrije sector- en sociale huurwoningen. De toekomstige buren in ons blok komen te wonen zijn van alle markten thuis: een hoog opgeleid hoofddoekje, een hollands yup-stel, een gezellig groot gezin en noem maar op.

Nieuwsgierig als we zijn gaan we natuurlijk weer even kijken hoe het staat met ‘ons’ huis. Stiekem maken we een vreugdesprongetje: gas en elektra zijn nu ook aangesloten! Terwijl we door de hekken gluren gaat de deur aan de overkant van de straat open: “Komen jullie hier wonen, wat leuk zeg! Ik heb al eens mensen uitgenodigd om hier eens binnen te kijken, maar ik ben nu roti aan het maken, dus dat gaat wat lastig.” Tijd voor een praatje heeft ze wel. Ze woonde altijd al in deze buurt. Toen ze moesten verhuizen kregen ze de keuze: blijven in het tijdelijke huis of terug naar de nieuwe sociale huurwoningen. Geboren en getogen in de wijk was de keus snel gemaakt. Het is dan ook een leuke wijk: “Ruzie maken doen we hier niet”. De buren kent ze dan ook al jaren, en de mensen die er nu bij zijn gekomen? Ook daar is het heel gezellig mee. Terwijl ze verder kletst loopt er iemand langs: “Dag roti-mevrouw!” Die roti maakt ze namelijk voor de hele buurt, “want als je toch bezig bent”. Nu wil ik nog sneller verhuizen: Voor het huis met de trap, tuin, zonne-panelen, en voor roti-mevrouw!

Leave a Reply