Lokaal of Globaal: het belang van emotie en verbinding met een plaats

Deze maand publiceert platform 31 een interessante reeks: Filosofen agenderen de stad. Eén van deze stukken heeft zo mijn aandacht gegrepen dat ik het in een Thaise hangmat meerdere keren las, en ik de moeite neem het in deze blog post te delen. Jan-Hendrik Bakker betoogt dat de stad op zoek moet naar haar plaats. Hij beschrijft verstedelijking niet alleen als en kwantitatief verschijnsel, maar ook als kwalitatief. Door middel van technologie is de mens zo met de wereld verbonden dat het gevoel voor het lokale op de achtergrond verdwijnt. Deze ‘ontplaatsing’, zoals Bakker het noemt, moet volgens hem aandacht krijgen in place-making, Continue reading

Cum Laude afgestudeerd!

Na maanden hard werk heb ik op 19 december mijn scriptie ‘Dynamic Roles in Smart City Development – Blurring boundaries in Smart City Pilot Projects’ verdedigd, en met succes: Ik ben cum laude afgestudeerd 🙂 In mijn scriptie heb ik vanuit Actor-Netwerk theorie en roltheorie twee casussen bestudeerd, het Smart Citizen Kit project in Amsterdam en het project ClaimJeStraat. In de ontwikkeling van smart cities zijn twee onderscheiden aan het vervagen: Het onderscheid tussen burger & overheid en tussen ontwerp & gebruik. Dit vervagende onderscheid in smart city projecten draagt bij aan de ontwikkeling van smart city’s. Vervagend onderscheid tussen overheid & burger draagt bij aan smart citizenship en smart governance, en vervagend onderscheid tussen ontwerp en gebruik kan bijdragen aan de ontwikkeling van technologie in smart city context.

Ik heb deze conclusies vertaald in zes lessen voor het opzetten van Smart City projecten en het omgaan met dit vervagende onderscheid. Deze zes lessen zijn te vinden in mijn scriptie op pagina 79. Mijn scriptie download je hier: Afstudeeronderzoek Smart Cities

En dan de veelgestelde vraag: Wat ga je doen na je afstuderen? Continue reading

Smart citizenship: op zoek naar samenwerking vanuit een open en flexibele houding

Binnen smart cities wordt de kwaliteit van leven verbeterd door middel van slimme toepassingen, waaronder veel ICT oplossingen. Smart cities zijn veelal ontwikkeld vanuit een technology-push die opgepakt is door overheden. Maar een stad is leeg zonder inwoners en een smart city kan dus niet zonder smart citizens: inwoners die om kunnen gaan met en onderdeel zijn van de slimme toepassingen in de stad. Smart city toepassingen moeten als eerste gericht zijn op de mensen in de stad. Wat is de toegevoegde waarde voor de bevolking? Wat willen zij? Dit vraagt niet alleen om te denken over en vanuit de stadsmens, maar ook om open te staan voor zijn ideeën en hem en zijn ideeën de ruimte te geven. Hiervoor is een flexibele opstelling vanuit overheid en bedrijfsleven essentieel. Continue reading

“For every subtle and complicated question there is a perfectly simple and straightforward answer, which is wrong” – H.L. Mencken

Kennis zonder daden is obsceen

In een interview voor mijn afstuderen haalde een geinterviewde deze ‘uitspraak uit het verleden’ aan. Laat mij maar kennis vertalen naar daden!

Veranderende rollen in de ontwikkeling van Smart Cities

Met de opkomst van het internet en informatie en communicatie technologie (ICT) hebben er veranderingen in de samenleving plaatsgevonden, ook wel benoemd als de ‘informatiemaatschappij’. De laatste jaren worden er steeds meer ICT toepassingen ontwikkeld om de kwaliteit van leven in de stad te verbeteren, vaak onder het motto van ‘smart cities’.
Actief burgerschap en burgerparticipatie is een van de waarden van smart cities, en ook in de informatiemaatschappij en de participatiesamenleving speelt dit een grote rol. Verschillende gebruikers ontwikkelen zelf apps, of knutselen aan ICT toepassingen, en er zijn verschillende technologieën en projecten te vinden die bottom-up ontwikkeld worden. Verschillende mensen gaan zelf aan het ontwerpen, ontwikkelen, testen en gebruiken, en het onderscheid tussen ontwerper en gebruiker vervaagd. De overgang van verzorgingsstaat naar participatiesamenleving heeft ook invloed op de relatie tussen overheid en burger. Deze veranderende relaties, tussen overheid & burger en ontwerp & gebruik, resulteren in nieuwe vormen van samenwerken, waarin iedereen zijn ‘nieuwe’ rol weer moet vinden.

Precies hierover gaat mijn afstudeeronderzoek: Continue reading

We note that the number of sophisticated analyses of smart cities as socio-technical systems is limited. There is a need for insights from e-governance studies and STS theories that highlight the complex interactions between technology and social systems – Meijer & Bolivár (2013, p. 4)

That’s exactly what my thesis is about: The role of different actor groups in smart city development, or: analysing specific smart city developments from an STS perspective

Reference: Meijer, A., & Bolívar, M. P. R. (2013, september). Governing the Smart City: Scaling-Up the Search for Socio-Techno Synergy. Paper presented at EGPA, Edinburgh