Smart Cities: #Hoedan? (1/2)

Co-creërend innoveren, triple helix, bewoner centraal en een integrale aanpak 

Kort geleden stond ik op het Smart & Safe Cities Event in Den Haag. Op de Pier, boven een stormende zee spraken 400 professionals over Smart City ontwikkelingen, met veel interessant inzichten. Tegelijkertijd stond ook dit event vol met grote woorden: co-creëren, integraal werken, triple helix, quadruple helix. In strategische visies en mooie pitches klinkt het allemaal zo logisch, maar het ‘hoe’ komt nog weinig aan de orde. Steeds vaker stel ik mezelf de vraag ‘Als ik hier morgen mee aan de slag wil, waar ga ik dan beginnen?’ Op die vraag wil ik in twee blogs in gaan. Vandaag een introductie: over welke termen en strategiën hebben we het allemaal? 

Een nationale smart city strategie 

Begin dit jaar werd de Nationale Smart City Strategie aangeboden aan Minister-President Mark Rutte. De strategie is tot stand gekomen in triple helix verband: een samenwerking tussen steden, bedrijfsleven en kennisinstellingen, en zet in op een integrale aanpak van smart city ontwikkeling. De ambitie is om zo de leefbaarheid in steden op pijl te houden in een veranderende wereld, en de internationale positie van Nederland te versterken. 

We willen toe naar een volledig cross-sectorale, integrale, aanpak. Waarbij niet alleen sectoren onderling verbonden zijn, maar steden, bedrijven en wetenschap gezamenlijk optrekken met de nationale overheid én met actieve betrokkenheid van de bewoners.” – NL Smart City Strategie – Executive Summary, pagina 9 

De strategie benoemt belangrijke randvoorwaarden en acties voor landelijke smart city ontwikkeling. Voorbeelden hiervan zijn integraal en cross-sectoraal werken, ruimte voor experiment, werken in een triple helix en integraal samenwerken met bewoners. Verschillende van deze thema’s kwam ik ook tegen. Vorig jaar benoemde ik in een blog bijvoorbeeld het belang van standaardisatie en cross-sectoraal werken, en het denken vanuit de bewoner. 

In smart city land zijn bovengenoemde randvoorwaarden dan ook veel gehoord. Tegelijkertijd roept het integrale, algemene karakter vragen op: Wat betekenen deze termen nou werkelijk? Hoe vertalen we ze naar de dagelijkse praktijk in steden? Kunnen we cross-sectoraal werken vanuit een triple helix zonder een organisatorisch veelkoppig monster te creëren? Hoe kunnen nationale overheid en actief betrokken bewoners samen optrekken in een project? Wie uit de quadruple helix zit wanneer aan tafel? En wanneer ga je van experiment naar opschalen? Terecht reageerden enkele van mijn collega’s op deze blog op intranet met een aantal vraagtekens: er moest even gegoogled worden naar al die ingewikkelde termen. Bij mij speelde al langer de vraag: hoe doen we dat nou in de praktijk? 

Deze vragen hielden me zo zo bezig dat ik er ‘s nachts m’n bed voor uit kwam. Om half 2 maakte ik een schetsje met m’n ideeën. Verbaasd vond ik enkele dagen later dat dit schemaatje voor mij best hout sneed. In de volgende post ga ik in op mijn bevindingen. Tipje van de sluier: ‘Integraal samenwerken’ in een ‘triple helix’ wordt een stuk overzichtelijker als je ‘co-creatie’ en ‘multi-stakeholderprocessen’ per projectfase bekijkt, in plaats van vanuit een algemene, holistische benadering.

Klik hier voor het vervolg…

Leave a Reply